Burak Turna

“Aradığınız kelime hece şifresinde anlamlı bir kelime oluşturmaktadır. Animasyonu görmek için tıklayınız,” yazısındaki “animasyon” kelimesi ilgisini çekti ve tıkladı. Küçük bir pencere içinde “konnegeer” kelimesi belirdi. Önce “kon”un rengi değişti, sonra “ne” başka bir renk aldı ve sırayla “ge” ve “er” de öyle. Bölünen heceler döndüler, oynadılar ve sonunda tersten sıralanmayı başardılar. Hecelerin renkleri eski hallerine döndü ve harfler yeniden tek bir kelime oluşturdu: “Ergenekon.”

“Güç seninse o zaman her şey senin için bir araçtır.”

“"Kahretsin, böylesine aptalca bir konuda Mert, böyle bir konuda takılıp kalıyoruz. Sanırım imkânsız bir görevimiz var." "Saçmalama Deniz. Elbette birisini seçeceğiz. Ben bir çay hazırlayayım. Kafam çalışmaz çay içmeden. Sen de ister misin?" "Evet, lütfen. O içmiyor mu?" Tracy bu arada resimlere bakıyordu. "Hayır, kahveden başka hiçbir şey içmez. Bu alışkanlığından vazgeçirmeye çalışıyorum onu ama başaramadım henüz."”

“Bir rüyanın bile ' hiçbir şey eskisi gibi olmayacak ' diye bağırması insana ağır gelebiliyordu.”

“"Komutanım..." "Sus Hakan, seni burada bırakamazdım. Kalkıp gelmem gerektiğini hissettim, senden sonra telefonu kapatır kapatmaz yola çıktık." "Komutanım, kendimi çok garip hissediyorum." "Ben de Hakan. Karşımızda aynı silahlara sahip bizden üç kat kalabalık bir düşman var." "Birazdan karşı karşıya geleceğiz komutanım. Sadece süngülerimiz ve bedenlerimiz." "Yüzyıllar öncesindeki gibi." "Evet komutanım." "Artık konuşma. Vazifelerini yerine getir ve helalleşelim. Nedense içim çok rahat." "Benim de komutanım." "Buradaki şehitlerin ruhu bizi yalnız bırakmaz." "Sanki... Sanki burada gibiler."”

“Türkler ölüyordu, ama yenilmiyorlardı.”