Kitaplar
Öne Çıkan Alıntılar
“İçimdeki öfke yerini bir boşluğa bırakıyordu. Ezgi’nin sesi, babamın açıklamaları... Hepsi birer açıklamaydı ama hiçbir şeyin telafisi yoktu. Annemin hatırasına yapılan bu saygısızlık, Ada’nın sessiz çığlıkları, benim içimdeki kırıklar... “Ben artık burada duramam,” dedim. Sesim buz gibiydi. “Bu masa, bu ev, bu insanlar... hiçbir şey bana ait değil artık.” Ve öylece döndüm, kapıya yöneldim. Ezgi arkamdan kalktı ama bir adım bile atmadı. Babam ise yerinden kıpırdamadı. Kapıyı açarken içimde tek bir düşünce vardı: Bu hikâyenin kahramanı ben olmalıydım ama şimdi sadece bir yan karakter gibi hissediyordum.”
“O kadar güzel gülümsüyordu ki insanın morali bozuk olsa da eşlik edesi geliyordu. Evet, Kerem'in gülümsemesi bulaşıcıydı. Ve günün reçetesi. Sevdiğinizin gözlerinin içine baka baka gülümseyin. Tabiki size eşlik etmesini de sağlayın. Çünkü bazen tek bir an koca bir günü kurtarabilir.”
“"Kendini kaybettiğini sandığın anda, aslında yeniden buluyorsundur."”
“O kadar güzel gülümsüyordu ki insanın morali bozuk olsa da eşlik edesi geliyordu. Evet, Kerem'in gülümsemesi bulaşıcıydı. Ve günün reçetesi. Sevdiğinizin gözlerinin içine baka baka gülümseyin. Tabiki size eşlik etmesini de sağlayın. Çünkü bazen tek bir an koca bir günü kurtarabilir.”
“"Kendini kaybettiğini sandığın anda, aslında yeniden buluyorsundur."”
“"Kendini kaybettiğini sandığın anda, aslında yeniden buluyorsundur."”