Kitaplar
Manzaradan Geçmek
Yerini Yadırgayanlar
Geçmiş Zaman Ambarı
Çember
Öne Çıkan Alıntılar
““İnsan olmak acılarımızı paylaşmayı gerektiriyor.””
“Rahatça yaşamak varken neden evlenir bir kadın?” “Bilmem,” dedi adam. “Bir erkek neden evlenirse kadınlar da o yüzden olmalı.” “Üstelik sen üç kere,” dedi kadın imalı. “En azından ben ilkinde aklımı başıma almayı başarabildim. Kadın-erkek farkı.” “Muhtemelen,” dedi adam. “Eski karılarım da sadece bir seferle yetinmeyi bildiler. Peki sence ben aptal mıyım?” Gülümsedi yine. “Üç kadın, üçünden de birer çocuk... Çekinme. Evet, aptalsın de.”
““Buraya maval okumanı dinlemeye gelmedim.” Kadın adamın teklifini neden kabul ettiğini kendine sordu. Bir an otele kadar yürümeyi aklından geçirdi. “Günah çıkarmak istiyorsun ama ben o zamanki ben değilim, rahat olabilirsin, gerçekten. O günlerin üzerinde durmuyorum, çünkü sen de o kişi değilsin. Evliliğini gizleyip genç, güzel ve üstelik bakire bir kadınla kaçamak yaptın, karının hamile olduğunu öğrenince de hiçbir açıklama yapma gereği duymadan kıçına tekmeyi basıp İstanbul’a kaçtın. Ama otuz beş yaşındaydın. Şimdi? Elli beş. Bu yaştaki birine nasıl kızabilirim?””
““İnsan olmak acılarımızı paylaşmayı gerektiriyor.””
““İnsan olmak acılarımızı paylaşmayı gerektiriyor.””