Kitaplar
Organize Zihin Aşırı Bilgi Çağında Doğru Düşünme Sanatı
Müzik ve Beyin / Bilim, Duygu ve İyileşme Arasında Akustik Bir Köprü
Başarılı Yaşlanma
Müziğin Etkisindeki Beyin
Öne Çıkan Alıntılar
“Çoklu görev yapma, dopamin bağımlılığına yol açan bir geri besleme döngüsü oluşturur ve beyni odağını kaybetmesi ve sürekli olarak dışsal uyarım araması için sürekli bir şekilde ödüllendirir. Daha da kötüsü, prefrontal korteksin yenilik yanlılığı vardır. Bu da, dikkatinin yeni bir şey tarafından ko-layca gasp edilebileceği anlamına gelir, tıpkı bebekleri, köpek ve kedi yavrularını cezbetmek için kullandığımız o meşhur "parlak nesneler" gibi. Birden fazla faaliyete odaklanmaya çalışanlar için buradaki ironi açıktır: Görevimize odaklan-mak için güvenmemiz gereken beyin bölgesinin dikkati ko-layca dağılabilir. Telefonu cevaplarız, internette bir şey aranız, e-postalarımızı kontrol ederiz, SMS göndeririz ve bunların her biri beynin yenilik ve ödül arayışında olan merkezlerini ha-rekete geçirerek endojen opioidlerin patlamasına neden olur (bu kadar iyi hissettirmesine şaşmamalı!). Tüm bunlar, gö-revimize odaklanmamızı engeller. Bu, beyin için tam mana-sıyla besin değeri olmayan bir abur cubur gibidir. Sürekli ve odaklanmış çabaların getirdiği büyük ödülleri toplamak ye-rine, binlerce küçük, şekerle kaplı görevi tamamlayarak boş ödüller topluyoruz.”
“Beyninizdeki çok sayıda özel amaçlı modül, deneyim-leri sıralamaya ve anlamlandırmaya çalışarak işler. Bunla-rın çoğu arka planda çalışır. Bu nöral aktivite belirli bir eşiğe ulaştığında, bunun farkına varırsınız ve biz buna bilinç deriz. Bilinç kendi başına bir şey değildir ve beyinde konumlandı-rılamaz. Daha ziyade, merkezi yönetim sistemimizin farkın-dalığına giren fikir ve algılara verdiğimiz isimdir.”
“Bir şeyi hatırlama eylemi, orijinal deneyimde rol oyna-yan nöronları tekrar devreye sokma sürecidir. Nöronlar, olay gerçekleşirken dünyayı bize temsil eder ve biz onu hatırladı-ğımızda, aynı nöronlar o şeyi bize yeniden sunar. Bu nöron-ları, orijinal olay sırasında olduğu gibi aktif hâle getirdiği-mizde, anıyı orijinal olayın daha düşük çözünürlüklü bir tekrarı olarak deneyimleriz. Orijinal nöronların her birini ilk seferinde olduğu gibi tam olarak aynı şekilde aktif hâle getire-bilsek, anılarımız çarpıcı derecede canlı ve gerçekçi olurdu. Ancak hatırlama edimi kusurludur; hangi nöronların top-lanması gerektiği ve bunların tam olarak nasıl ateşlenmesi gerektiği konusundaki talimatlar zayıf ve bozuktur, ki bu da gerçek deneyimin sadece belirsiz ve genellikle yanlış bir kopyası olan bir temsil ile sonuçlanır. Hafıza kurgudur. Bize gerçekmiş gibi görünebilir, ancak çarpıtılmaya son derece açıktır. Hafıza sadece bir tekrar değil, bir yeniden yazımdır”