Kitaplar
Bütün Hikayeleri
Sylvia Plath'ın Şairliğinin İntiharı Bağlamında Analizi
Nötralizör
Nötralizör
Çağdaş Korku Öyküleri
Öne Çıkan Alıntılar
“Dünyada konuşacak kimsem olmadığını hissederek, insanlıktan tamamen uzakta, kendi eserim olan bir vakumun içinde kendimi giderek daha kötü hissediyordum.”
“hayatın neresinden dönülse kardır..”
“Çok yalnızım, mutsuzum Göründüğüm gibi değilim aslında Karanlıklarda kaybolmuşum Bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır Aradıkça batıyorum karanlık kuyulara Kimse duymuyor çığlıklarımı Duyan aldırış etmiyor çekip kurtarmak istemiyor...”
“Ve sevdiğim her şeyi yalnız sevdim. ..... Başkaları gibi değildim çocukluktan beri, Görmedim başkalarının gördüğü gibi- Ortak bir pınardan almadım tutkularımı, Aynı kaynaktan almadım kederimi. Uyandıramadım yüreğimi sevince aynı seste Ve sevdiğim her şeyi yalnız sevdim. Sonra çocukluğumda kasırgalı Bir yaşamın şafağında iyinin ve Kötünün her türlü derinliğinden Çekildi hala bağlayan gizem beni. Selden ya da kaynaktan- Kızıl uçurumundan dağın, Güneşten, ağustosun altın rengiyle Çevremde dönen- Gökteki şimşekten uçarak Beni geçerken- Gök gürültüsünden, fırtınadan Ve o buluttan -Maviyken göğün kalan kısmı- Gözümde bir şeytanın şekline giren.”
“Saklanmam tam bir budalalıktı, çünkü bu insanlar görmüyor.”
“Çok yalnızım, mutsuzum Göründüğüm gibi değilim aslında Karanlıklarda kaybolmuşum Bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır Aradıkça batıyorum karanlık kuyulara Kimse duymuyor çığlıklarımı Duyan aldırış etmiyor çekip kurtarmak istemiyor...”