Ferzan Şer

“Kürt edebiyatının çok parçalı yapısı onu zorunlu bir diyasporik edebiyat formuna sokmuştur. Edebiyatçılar anadillerinde yazamadıklan İçin anadillerinde yazabilecekleri yerlere göç etmişlerdir. Bu sadece anadilde yazma ve üretme kaygısıyla olan bir göç, bir gönüllü sürgünlük değildir, aynı zamanda aktif siyasetten ve siyasal alana maruz kalmaktan da kaçıştır. Siyasi alanda eylemekten kaçıp, anadilinde yazınsal üretim ile başka türlü bir siyasallık geliştirmektedir. Bu paradoksal durum sürgünün imkân haline dönüştürülmesiyle anlam kazanır. Casanova'ya göre "ulusallaştırılmış" uzamlardan çıkan yazarlar için sürgün neredeyse özerklikle eşanlamlıdır" ve "'s]ürgün, tehdit altındaki, özerkliğini ne pahasına olursa olsun korumaya kararlı bir yazarın en önemli 'silah'dır"”

“Yûsiv'a göre Kürt edebiyatından bahsedilemiyorsa bunun nedeni statüsüzlüğe ve devletinin olmamasına bağlanabilir.”

“Yûsiv'a göre Kürt edebiyatından bahsedilemiyorsa bunun nedeni statüsüzlüğe ve devletinin olmamasına bağlanabilir.”

“Kürtçe Kurmancî edebiyat alanında bir yılda çıkan yeni roman sayısının iki basamağı bulduğu 2004 yılından itibaren bu alanda büyük bir nicel sıçrama gerçekleşmiştir. Ilk romanın yayınlandığı 1935 ile 2003 yılları arasındaki yetmiş yılda yazılan roman sayısı (90 adet), 2004'ten sonraki beş yılda geride bırakılmıştır (98 adet). Sonraki sekiz yılda bu iki zaman diliminin toplamını daha da katlayarak, büyük bir sıçrama daha geçirmiştir. Aynı dönemlerde roman yazmaya başlayan yazar sayısı neredeyse üç katına (54'ten 151'e) çıkmıştır. Bu nicel sıçramaların kendisi romansal bir alanın oluştuğunu göstermektedir.”

“Yûsiv'a göre Kürt edebiyatından bahsedilemiyorsa bunun nedeni statüsüzlüğe ve devletinin olmamasına bağlanabilir.”