Feyza Kartopu

“Yazmak, daha önce denediğim bir şey de-gildi. Benim tek yapabildiğim, saniyede 600 kere kanat çırpmaktan ibaretti. Peki ama hiç bilmediğim bir şeyi nasıl yapabilirdim? Okulu var mıydı bu işin? Kafamda bu daşünceler-le boşlukta sazalarken bir ilan gördam: Yazı Atölyesine Erken Kayıtlar Başladı. Peki ben ne yaptım? Hayatının amacını bulmuş her sinek gibi bu atölyeye kaydoldum. Mutluydurn. Yıllardır denemediğim şey kalmamıştı çünkü Mazik, resim, dans, seramik kursları ve daha ne-ler neler... önce bir hevesle başlıyor ve bu kez oldu, bu kez hayatımın amacını buldum, artık benim de bir yeteneğim var, diyordum fakat çok geçmeden yapmaya başladığım şeyden sıkılıyordum. Ama yazmak için bir kâğıdının başına geçtiğimde bunun, daha öncekilerden farklı olacağını hissettim, ne var ki bu kez de nereden başlayacağımı bilmiyordum. Atölye, kaçırılmayacak bir fırsat olarak kanatlarıma düşmüştü”