Giorgio Manganelli (Milano 1922 - Roma 1990) Çağdaş İtalyan yazınının başlıca temsilcilerinden biri olan G. Manganelli yazın alanına geç girmiş çok yönlü bir yazardır. Eleştirmen, romancı, üniversite hocası ve gazeteci olan Manganelli, döneminin yazın yaşamındaki öncü nitelikli çalışmalara ilgi duydu. “Gruppo 63”ün etkinliklerine katıldı, Messagero ve Corriere della Sera’nın yanı sıra çeşitli derg ilerde yazılarını yayımladı; ayrıca barok yazın ve İngiliz yazını alanında da eleştiriler kaleme aldı. İlk kitabını 1964’te yayımlayan yazar 1979’da Centuria. Cento piccoli romanzi fiume başlıklı çalışmasıyla Viareggio ödülünü aldı. Başlıca yapıtları arasında şunlar sayılabilir: Hilarotragoedia (1964), Letteratura come menzogna (1967), Nuovo commento (1969), Cina e altri Orienti (1974), Sulla difficoltà di comunicare con i morti. A e B (1975), Pinocchio: un libro parallelo (1977), Angosce di stile (1981), Tutti gli errori (1986), Rumori e voci (1987), İl rumore sottile della prosa (1994; Düz Yazının İnce Sesi, YKY, 2002), Le interviste impossible (1997; Olanaksız Söyleşiler, Tavanarası, 2003).
Litopya'da bu yazar
Giorgio Manganelli, okurların ilgiyle takip ettiği bir yazar. Litopya kataloğunda 7 kitabı yer alıyor. Kitapları 2002-2023 yılları arasında ALEF YAYINEVİ, Everest Yayinlari, TAVANARASI YAYINCILIK etiketiyle yayımlandı. Kitaplarının ortalama hacmi 181 sayfa. Eserleri ağırlıklı olarak Edebiyat ve Roman (Çeviri) kategorilerinde yer alıyor. En çok ilgi gören kitabı “Centuria Yüz Küçük Irmak” (okur puanı 8.80). Litopya okurları bu kitaplara 47 puan bıraktı. Ortalama puanı 10 üzerinden 8.64.
