Göktuğ Canbaba

“İnsan sabah “Güle güle oğlum, sonra görüşürüz demez miydi hiç?” Dememişti. Oysa her sabah şair arkadaşlarıyla çay içmeye giderken derdi gidiyorum diye. Akşamları rakıya çıkarken de derdi hep. Öldüğü gün dememişti ama. Öylece, sanki onca yıl aynı evi paylaşmamışız gibi gitmişti.”

“İnsan sabah “Güle güle oğlum, sonra görüşürüz demez miydi hiç?” Dememişti. Oysa her sabah şair arkadaşlarıyla çay içmeye giderken derdi gidiyorum diye. Akşamları rakıya çıkarken de derdi hep. Öldüğü gün dememişti ama. Öylece, sanki onca yıl aynı evi paylaşmamışız gibi gitmişti.”

“Hatıralar fare zehri gibiydi; sizi kendine yakın tutar, onları mideye indirmeniz ve köpürerek ölmeniz için fırsat kollardı.”

““Benim baktığım yerden hiç bakmamışlardır” dedi belli belirsiz. “Benim gördüğüm gibi görmemişlerdir hiç.””

“Hatıralar fare zehri gibiydi; sizi kendine yakın tutar, onları mideye indirmeniz ve köpürerek ölmeniz için fırsat kollardı.”

“İnsan sabah “Güle güle oğlum, sonra görüşürüz demez miydi hiç?” Dememişti. Oysa her sabah şair arkadaşlarıyla çay içmeye giderken derdi gidiyorum diye. Akşamları rakıya çıkarken de derdi hep. Öldüğü gün dememişti ama. Öylece, sanki onca yıl aynı evi paylaşmamışız gibi gitmişti.”