Kitaplar
Mavi Sürgün / 12-B-79
Aganta Burina Burinata (Ciltli)
Mavi Sürgün (Ciltli)
Aganta Burina Burinata
Anadolu Efsaneleri
Merhaba Anadolu
Uluç Reis
Yol Ver Deniz
Sonsuzluk Sessiz Büyür Eski İzmir, Tarih Söyleşileri, Büyük Kukuriko Öteden Beriden / Bütün Eserleri 13
Düşün Yazıları
Turgut Reis
Merhaba Akdeniz
Uluç Reis (2-E-23)
Dalgıçlar
Denizin Çağırışı
Çiçeklerin Düğünü
Gülen Ada
Arşipel
Anadolu Tanrıları
Bulamaç
Deniz Gurbetçileri
Anadolu'nun Sesi
Parmak Damgası
Altıncı Kıta Akdeniz
Ege'den Denize Bırakılmış Bir Çiçek
Gençlik Denizlerinde
İmbat Serinliği
Hey Koca Yurt
Ötelerin Çocukları
Mavi Sürgün
Öne Çıkan Alıntılar
““Sevginin ne güçlü bir şey olduğunu sevmekle anlamıştım…””
“Herkes içten, “Ah, keşke biz de şu namussuzluğu yapabilsek!” diye ağızlarının suyu akarken, etrafa karşı, “Vay gidi namussuz herifler ya da kadınlar; bunların ne yaptıklarını okudukça insan, insan olduğuna utanıyor. Hak tüh, hak tüh onlara!” diyorlardı.”
“Mesnevi’den iki mısra hatırıma geldi: “Herkes kendi vüs’u ve sa’yı kadarınca nasip alır. Eğer senin kabın az su alıyorsa, deryanın ne günahı var?” Ne kap, ne kacak; gönül dolusunca yaşıyorum. Zamanı hep yatay sanırlar. Ben geçmişte yokum, gelecekte de yokum, şimdi dikine varım, yükselmesine sonsuz, derinlemesine sonsuz...”
“Mesnevi’den iki mısra hatırıma geldi: “Herkes kendi vüs’u ve sa’yı kadarınca nasip alır. Eğer senin kabın az su alıyorsa, deryanın ne günahı var?” Ne kap, ne kacak; gönül dolusunca yaşıyorum. Zamanı hep yatay sanırlar. Ben geçmişte yokum, gelecekte de yokum, şimdi dikine varım, yükselmesine sonsuz, derinlemesine sonsuz...”
““İnsan bir mevsimde bir ağacın muayyen bir dalında bir yemiş buluyor. Yiyor ve hoşuna gidiyor. Bir-iki mevsim sonra yine aynı dalda aynı yemişi arıyor, ya yemiş o dalda bulunmuyor ya da bulunursa hoşa gitmiyor. Belki de yemişi arayan değişmiş bulunuyor.””
“Herkes içten, “Ah, keşke biz de şu namussuzluğu yapabilsek!” diye ağızlarının suyu akarken, etrafa karşı, “Vay gidi namussuz herifler ya da kadınlar; bunların ne yaptıklarını okudukça insan, insan olduğuna utanıyor. Hak tüh, hak tüh onlara!” diyorlardı.”