John Le Carre

“İnsanlar değişiyordu ama yüzlerindeki ifade aynıydı. Bir trafik kazasının çevresinde toplanan, kazanın nasıl olduğunu, yaralıyı kaldırmak gerekip gerekmediğini kimsenin bilmediği umarsız kalabalık gibi.”

“Divana uzanmış olan Ostrakova, güneşin batışını seyretti ve sonra da bunun kıyamet belirtisi olup olmadığını düşündü.”

“Gördüğünün yalnızca bir yüz olmadığını düşündü... Daha çok bir yüzler dizisi; değişik çağların, insanların ve çabaların oluşturduğu bir yamalı yorgan. Hatta diye düşündü, değişik inançların insanı.”

“...karısını arkasından seyreden adamın yüzündeki anlatımı tanımış ama bir an için bunun ne olduğunu çıkaramamıştı. Sonra buldu: Umutsuzluk ve hemen ardından sevgi, güvenmekle bıkkınlık arasında bölünmüş olmak.”

“‘’Zenginler geleceğinizi yedi ve yemeği de onlara yoksullarınız verdi.’’”

“Siz ülke değilsiniz, hükümet falan da değilsiniz, siyasal nevrozluların yönettiği beşinci sınıf bir diktatörlüksünüz.”