Melisa A.

“Bazı anlar vardır. Kulağınızla duyduklarına inanmak istemezsiniz, kulağınızla duyduğunuz için kendinize lanet edersiniz. Yakıştıramazsınız, inkar etmek istersiniz, inkar etmek ve bulunduğunuz o noktadan arkanıza bile bakmadan kaçıp gitmek istersiniz. Bu anın literatürde bir anlamı olsa, buna " dopdolu bir boşluk" denirdi. İçimden dışıma taşacak kadar dolu ama bir o kadar da boş hissediyordum. Bomboş...”

“Bazen akışına bırakmak gerekir. Bir şeyi ne kadar ertelersen o kadar fazla acı verir. Tıpkı yıllardır seni içimden atmanın büyük bir ihanet olduğunu düşünmem gibi...”

“Sürekli kaçılan geçmiş mi daha çok zarar verir insana yoksa geçmiş hiç var olmamış gibi yaşamaya çalışmak mı..?”

“Bazen kendimi bir kaplumbağanın sırtında gezerken bazense bir kuşun kanadının altında hissediyorum. Bir kaplumbağanın sırtındayım çünkü bazı duyguları oldukça yavaş ve yıllara yayarak yaşıyorum, bir kuşun kanadının altındayım çünkü müdahale edemeyeceğim gerçekleri yukarıdan izlemek zorunda kalarak yaşıyorum. İçimden atamadıklarım kadar sürüp giden yaşantının karşıma çıkardıklarının arasından geçip giderek, kendime en güvenli yolu bulmaya çalışarak yaşıyorum...”

“Bu kusursuz kadın benim devrelerimle o kadar iyi oynuyordu ki ona itaat etmemek imkansızdı.”

“Sürekli kaçılan geçmiş mi daha çok zarar verir insana yoksa geçmiş hiç var olmamış gibi yaşamaya çalışmak mı..?”