Michel Foucault

“Görünen ve okunan aynı şey, görüldüğünde susar, okunduğunda saklanır.”

““Düşünce, haz ve acı kadar görülemeyen bir şey. Ama resim bir güçlük getiriyor burada, gören ve görülebilir olarak betimlenen düşünce var.””

““Düşünmeden önce hissediyordum.””

“İnsanların, yasak olanla hoşgörülü bir içli dışlılığı vardı.”

“"Bu bir delidir", benim onun deliliğini tanıyabildiğim ölçüde ve bu tanımanın ve mantıklaştırmamn, işaretinin, benim aklı­mın amblemi olduğu ölçüde "bu bir delidir denilir. Akıl ona sahip olmadan deliliğin farkına varamaz. Akılsızlık aklın dışında değildir, fakat tam tersine onun tarafından sahip olunmuş, şeyleştirilmiş ve yatırıma sokulmuştur; bu, açık ve sunulan bir biçimde ve daha sonrası için de olduğu şekilde akıldır. (...) akıl akılsızlığa sahip olduğu ölçüde ve bu tip bir hareketle, kendi kendisine yabancılaşmaktadır. Rameau’nun yeğeninden, Raymond Roussel’e ve Antonin Artaud’ya kadar, akılsızlığın bu deneyi, sağır bir şekilde, yansı gölgede kalarak, varlığına devam edebildi. Fakat önemli olan sürekliliğin gösterisinde bulunmak; var olan patolojik kavramları aramaktır.”

““Bütün günü önemsiz ve abuk subuk şeylerle geçirmeyi ve o anın kaprisinden başka hiçbir şeyin peşine düşmemeyi seviyorum."”