Müge Gürsoy Sökmen

“Modern ekoloji, özellikle de toplumsal ekoloji, insanlığın doğal dünya içindeki yerini açıklayan tutarlı bir bakış açısı olabilmek için varsayımlara ihtiyaç duymaktadır. İnsanlığa doğada biricik bir yer, daha doğrusu bir salyangozun "içkin değer"inden daha fazla bir yer tanımayan birtakım yüzeysel ekolojik kuramlar belirdi. Daha önce de belirtiğim gibi, bu görüşün belirli bir adı -biyomerkezcilik- vardr, biyomerkezcilik, doğal dünyada, insanların salyangozlardan ne daha az ne daha fazla "değerli" oldukları görüşünü savunur (Hayali bir "bi- yomerkezci demokrasi" düşüncesi de buradan çıkar). Doğal ortamda, insan ve salyangoz yalnızca birbirinden "farklıdır". Insan ve salyangozun birbirlerinden "farkli" oldukları basmakalıp bir görüştür oysa bu görüs bize insanla salyangozun birbirlerinden ne yönde farkli olduklarini ve bu farklılığın doğal dünyada ne anlama geldiği hakkında hiçbir şey söylemez.”

“Sonuna erdirilmeyen düşünce, yerleşik bir dogma kadar tehlikelidir.”

“Okumak edilgen bir tepki değildir, zihni, duyguları ve iradeyi işin içine karıştıran bir eylemdir.”

“Eskiden insanlar bu topraklarda sıtmayla boğuşurken bile bir “yarın” umudu taşırlardı.”

“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”

“Erkeklerin kurduğu dünyada kadın, ya bir ödül, ya bir engel, ya da bir tehlikedir. Hiçbir zaman kendisi değildir.”