Kitaplar
Döngüler Krallığının Şaklabanları
Tanrının Panayırı
Muharririn Otopsi Yeteneği
Bulanık Sulardaki Çırpınışlar
Öne Çıkan Alıntılar
“"Arkana bakmazsan daha kolay ilerlersin,"dedi kadın. "İlerlemenin birinci kuralı” dedi adam.”
“Belki de isteğim onları özlemek, onların beni özlemesini sağlamaktı ama böyle olmadı. Kimse kimseyi düşündüğüm kadar özlemedi.”
“Gerçek hayattan soyutlanmış, sadece kitapların içinde gezinerek var olduğumu hissediyordum.”
“Birisi içten , sıcak bir gülümseme atacak ve sen onlara sırtını yaslamak için döndüğün an, ayaklarının sivri uçlarını kalçanın ortasına doğru sertçe savuracaklar. Sonra sen ağzının üstüne yapışmış, elinle yaralarını örtmeye, kendini toplamaya çalışırken diğerleri çullanacak üstüne. Yaranı hedef alarak savuracaklar darbelerini. Kan revan içinde kaldıktan sonra bırakacaklar seni. Kafanı kaldırıp etrafına bakacaksın, kimse kalmamış. Son gücünle ayağa kalkarken bir el uzanacak. Ona tutunup ayağa kalkacaksın. Bir umut göreceksin o elin sahibinin gözlerinde. Kendine dair bir umut… Belki bir süre, belki de hiç sürmeyecek, birkaç saatte yok olup gidecek bir umut.”
“İçinde kötülüğünde olduğunun farkında değilsin.”
“Hızlı hızlı yükselmeye, adımlarımı birbiri ardına dizmeye başladım.Merdivene tırmandıkça etrafımda pencereler belirmeye başladı. İçinden kadınların, erkeklerin, çocukların, yaşlıların... hemen hemen herkesin yer aldığı pencereler. O yamuk şekilde taşınan adamı da gördüm, ağlayan kadını da o siyahiyi de. Ve onlar gibi ya da bambaşka milyonlarcasını, milyarlarcasını... Her cam ayrı bir manzara gibi görünse de bir süre sonra her şey gerçekten klişeye döndü.Her pencereden sonra, "Sıradaki," diye bağırıyordu içimden bir ses.”