Murray Bookchin

“Sonuna erdirilmeyen düşünce, yerleşik bir dogma kadar tehlikelidir.”

“Modern ekoloji, özellikle de toplumsal ekoloji, insanlığın doğal dünya içindeki yerini açıklayan tutarlı bir bakış açısı olabilmek için varsayımlara ihtiyaç duymaktadır. İnsanlığa doğada biricik bir yer, daha doğrusu bir salyangozun "içkin değer"inden daha fazla bir yer tanımayan birtakım yüzeysel ekolojik kuramlar belirdi. Daha önce de belirtiğim gibi, bu görüşün belirli bir adı -biyomerkezcilik- vardr, biyomerkezcilik, doğal dünyada, insanların salyangozlardan ne daha az ne daha fazla "değerli" oldukları görüşünü savunur (Hayali bir "bi- yomerkezci demokrasi" düşüncesi de buradan çıkar). Doğal ortamda, insan ve salyangoz yalnızca birbirinden "farklıdır". Insan ve salyangozun birbirlerinden "farkli" oldukları basmakalıp bir görüştür oysa bu görüs bize insanla salyangozun birbirlerinden ne yönde farkli olduklarini ve bu farklılığın doğal dünyada ne anlama geldiği hakkında hiçbir şey söylemez.”

“Ne kadar kutsal yahut nadide olursa olsun, her şeyin “fiyatı vardır” ve pazar için meşrudur. Böylesi bir toplumda, doğa yalnızca, yağmalanmak ve sömürülmek üzere kaynak olarak görülür. Doğanın tahribatı, kibirli bir gaf yapmaktan uzak, kapitalist üretim mantığını dosdoğru takip etmektedir.”

“Anarşizm yalnızca devletsiz toplum değildir; aynı zamanda kırsal ve kentsel yaşamın, fiziksel ve zihinsel etkinliğin, bastırılmamış duygusallığın ve özerk tinselliğin, komünal dayanışmanın ve bireysel gelişmenin, bölgesel biricikliğin ve dünya çapında kardeşliğin, kendiliğindenliğin ve özdisiplinin, zahmetin ortadan kalkmasının ve zanaatkarlığın yaygınlaşmasının sağlamış olduğu hareketlenmeye kendini açan, uyumlu bir toplumdur.”

“Eskiden insanlar bu topraklarda sıtmayla boğuşurken bile bir “yarın” umudu taşırlardı.”

“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”