Mustafa YILMAZ

““Zehra Kuyusu’nda zaman kalple buluşur, sonsuzluk başlar.” — Zehra Kuyusu”

“Bir ülke bağırarak çökmez. Sessizleşerek dağılır.” — Yüzleşmenin Gölgesi”

“Bir oğul verdim devlete, niyetim pak idi içimde, Korunur sandım, derin bir korku saklıydı içimde. “Adam olsun” dedim, gölgesine yaslandım, Gölge büyüdükçe yüzüm silindi içimde. Bir gün adını söylediler, sustum olduğum yerde, Sesim bana bile gelmedi, boğuldu içimde. Savunmak istedim belki, kelimem yol bulmadı, Bir ömür öğrenilen düzen durdu içimde. Ne haykırdım ne inkâr ettim, başımı eğdim, Çünkü seçmek ağırdı, iki yol vardı içimde. Evlat başka bir yerdeydi, devlet başka, Hangisi ağır bastı, bilinmedi içimde. Şimdi ne rahatım ne de tamamlanmış, Taşıdığım şey pişmanlık değil, yük idi içimde. Ey sonra gelenler, bu suskunluğu örnek sanmayın, En ağır hüküm söylenmez; büyür içimde.”

““Rüyâdan gelen sır ancak uyananlara açılır.” — Menâmât-ı Rûh”

“İnanç kaybolmaz. Sadece çocukluktaki hâlinden büyür.”

“Bazı kitaplar okunur biter. Bazıları okunur ve insanı susturur. Umudun Gölgesi ikinci gruptan.”