Kitaplar
Öne Çıkan Alıntılar
““Platon metafiziğinde "anthropos psûkhe" , var olan her şeyin bir sebebe (aition) göre yaratılmasına bağlı olarak, kendisini sadece yine kendisinde mevcut etkilenimlerin (pathemata; teessürlerin) ilgili erdemlerini hakîkatine ulaştırarak gerçekleştirebilir. Erdemin hakîkati ise onun kemâlinin (tamamlanma) tecrübesidir. Bununla birlikte tam da bu nedenle insanın iyi ve kötüyü ayırt edebilmesi doksa içinden mümkün olmadığı için onu hakîkatin aldatıcı görünüşünden hakîkatin kendisine yönlendirecek logos'u zemin alan bir faâliyete ihtiyacı vardır. Aksi takdirde bilgi (epistēmē) erdemden kopmuş olarak doğrudan insandaki hayvâni haz ve iştahların (epithumiai) etkisiyle güç ve şiddete hizmet edecektir. Philosophia'nın nüvesini oluşturan eğitim (paideia), asli rolünü tam olarak burada; bilgeliğin Sokratesçi formülü olan bilgi ve erdemin birliğinde bulur.””
“Platon'a göre, felsefe, ruhun unuttuğu hakikati hatırlama sürecidir (anamnesis). Aristoteles ise, bu süreci zihinsel bir faaliyet olarak yeniden tanımlar ve varlığı hatırlamayı, analitik bir yöntemle sorunları çözme ve kategorize etme sürecine indirger. Bu, felsefenin temel zemininde bir kaymadır: Platon'un hakikat arayışı, ruhsal ve zamansal bir boyutta iken, Aristoteles'te mekânsal ve sistematik bir boyuta taşınır.”
““Platoncu eros bu anlamda soyun devamı anlamına gelen cinsel birlikteliği ve onun istismarı olarak yorumlanabilecek şehvet düşkünlüğünü içermez, ancak anlaşılmaz bir biçimde sonraki 'karşılıksız aşk' anlamında kullanılan asılsız "Platonik Aşk" söylencesinin de kaynağını oluşturur. Platon'da eros, hakikate giden yolda philosophos'un sophos'a karşı hissettigi derin hayranlığa bağlı örnek alma' olarak tecelli eder.””