Litopya — Türkiye'nin Dijital Kitap Evreni
Oğuzhan Kuş

Oğuzhan Kuş

Türkiye19991 kitap

1999 yılında Ordu’da doğdu. Tarih öğretmeni ve yazar olan Kuş, lisans eğitimini Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi bünyesinde tamamladı. Ardından Sivas Cumhuriyet Üniversitesi’nde pedagojik formasyon eğitimini aldı. Akademik kariyerini sürdürmek amacıyla yeniden Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi’nde yüksek lisans eğitimine başladı. Ancak zamanla, çalıştığı alanın kendi ilgi ve hedefleriyle örtüşmediğini fark ederek bu süreci yarıda bıraktı. Çocukluk yıllarından itibaren kitaplarla iç içe büyüyen Oğuzhan Kuş için okuma, yalnızca bir alışkanlık değil; aynı zamanda karakterini şekillendiren temel bir tutku oldu. İlkokul döneminde sık sık vakit geçirdiği halk kütüphanesi, onun dünyaya bakışını geliştiren ikinci bir yuva hâline geldi. Öğretmenlerinin küçük yaşlarda kazandırdığı okuma sevgisi, ilerleyen yıllarda yazarlık hayaline dönüşerek hayatının merkezine yerleşti. Tarih alanındaki akademik birikimini edebiyata olan ilgisiyle birleştiren Kuş, bugün yazarlık yolunda üretmeye devam etmektedir.

Litopya'da bu yazar

Oğuzhan Kuş'un Litopya kataloğunda bir kitabı bulunuyor: “Yaşamak Hiç Öğretilmedi”. Kitap 2026 yılında PATARA KİTAP etiketiyle yayımlandı. 176 sayfa. Edebiyat kategorisinde yer alıyor. Kitabın tanıtımından: “Herkes doğar, büyür ve yaşar… Peki gerçekten “yaşamak” nedir? Bu roman, hayatta kalmak ile yaşamak arasındaki derin uçurumu, insanın kendi iç sesine ve karanlık yanlarına yaptığı yolculuğu anlatıyor. Bir yanda umutla örülü…” Litopya okurları bu kitaba 33 puan ve 3 inceleme bıraktı. Ortalama puanı 10 üzerinden 8.82.

1
Kitap
33
Toplam Puanlama
★ 8.8
Ortalama Puan
3
İnceleme
12
Alıntı
En Popüler KitabıYaşamak Hiç Öğretilmedi★ 8.8 · 33 oy

Kitaplar

Öne Çıkan Alıntılar

“Sanki kafamın içindeki boş bir tiyatro salonunda aynı tirad dönüp duruyor. Ve ben alkışlamayı unutan tek seyirciyim.”

“Bazı sabahlar uyandığımda, gözlerimi açmıyorum hemen. Çünkü biliyorum… Gözlerimi açtığım an, dünya üzerime çökecek. Tavan bana çok yakın gelecek. Kalbim, midemin tam ortasına bir yumruk gibi oturacak. Ve içimdeki o kelimesiz yük, beni tekrar günün içine itecekti.”

“Bazen hiçbir şey olmamasına rağmen ağlamak istiyorum. Ama gözlerim bile yorgun. Bazen hiçbir şey olmamasına rağmen çığlık atmak istiyorum. Ama sesim boğazımda doğmadan ölüyor.”

@gulbahar_dumankayaoglu_13📖 Yaşamak Hiç Öğretilmedi

“Bazen hiçbir şey olmamasına rağmen ağlamak istiyorum. Ama gözlerim bile yorgun. Bazen hiçbir şey olmamasına rağmen çığlık atmak istiyorum. Ama sesim boğazımda doğmadan ölüyor.”

“Bazı sabahlar uyandığımda, gözlerimi açmıyorum hemen. Çünkü biliyorum… Gözlerimi açtığım an, dünya üzerime çökecek. Tavan bana çok yakın gelecek. Kalbim, midemin tam ortasına bir yumruk gibi oturacak. Ve içimdeki o kelimesiz yük, beni tekrar günün içine itecekti.”

“Sanki kafamın içindeki boş bir tiyatro salonunda aynı tirad dönüp duruyor. Ve ben alkışlamayı unutan tek seyirciyim.”