Ömer Naci Soykan

“Dünyaya yabancı, doğayı sömüren bir kültürde insan eğitime hedef koymaktan yoksundur. İnsanı ham iç güdü nün, iştihanın güdümüne sokan, yaşamın akışına yön verecek kanallardan yoksun, biçimsiz kör istençten ya da yaşamı göz ardı eden, insan doğasına aykırı kurallar altında yaşamı, kansız dermansız bırakan istenç yokluğundan birinden birini seçmek zorunda kalınan bir kültürde eğitim de içerik ve biçim den yoksun kalır. Her şeyden önce ruh beden bütünlüğünün kazanıldığı bir kültüre ihtiyacımız vardır. Böyle bir kültürde ancak öz güveni olan kendini yargılaya bilen kendi yaşamına söz geçirebilen insanlar yetişir. KENDİNİ, KENDİ YAŞAMIN YARGILAYABİLEN İNSAN, BU İŞİ NE BAŞKALARINA NE DE BİR TANRIYA BIRAKMAZ.”