Prof. Dr. Üstün Dökmen

“İnsanlar eleştiriyorlar, eleştiriyorlar, ondan sonra da "Aman bize ne, Allah mesud etsin" diyorlar. İyi de, şu 'bize ne'yi en başta demeyi öğrenebilir miyiz acaba?”

“Eşim bir davada ortaya çıkan sıkıntıları anlatırdı uzun uzun; olabilir. Fakat bu sıkıntı giderildiğinde hiçbir zaman sorunun hallolduğundan söz etmezdi. Konu önemliyse, benim aklımda tutup aylar sonra, o mesele ne oldu diye sormam gerekirdi. Bu yüzden, insanların iyi şeyleri kendilerine saklayıp sıkıntılarını içine attıkları bir çöp sepeti gibi hissettim kendimi sıklıkla. Karanlık varken biliyor musun ne oldu, sabah olunca her şey unutuldu.”

“Meraklı amca: “Ee, dersler nasıl bakalım?” Genç: “İyi” Meraklı amca: “Zayıf var mı?” Genç: “Var” Meraklı amca: “Kaç tane?” Genç: “Üç tane” Meraklı amca: “Hangileri?” Genç: Fizik, kimya, matematik.” Meraklı amca: “Haa!” - Bu amca eğer fizik öğretmeni olsaydı ve gence fizik öğretmeyi teklif etseydi, sorgulamanın bir amacı olurdu. - Sizce de belirgin bir amacı olmayan sorgulamanın nezaketsiz bir tarafı yok mu?”

“Nereye gittiğini bilen insana dünya çekilip yol verirmiş”

“Hayat ilmek ilmek dokunan ama bazen tek bir dokunuşla yok olan mikadonun çöpleri gibidir, onca emek kimi zaman bir saniyede çöpe gider.”

“Ortamdan ötürü ahlaksızlık çıkmaz ortaya. Bozuk ortam, kuralsızlık, yalnızca davetiye çıkarır hastalığa.”