Kitaplar
Ne Yola Çıkabildim Ne De Yoldan
Ahlat Ağzı Söz Varlığı
Yağmurlara Tutulmuş Yüreğim
Yankı
Öne Çıkan Alıntılar
“Kitap, temelde insanın hayat karşısındaki kararsızlığını, aidiyetsizliğini ve ruhsal bir "arafta kalma" durumunu işler. Bahsettiğiniz bu meşhur alıntı da tam olarak bu ruh halini özetler: Ne bir adım ileriye gidip yeni bir başlangıç yapabilmek (yola çıkabilmek) ne de mevcut durumdan, o yükten tamamen sıyrılabilmek (yoldan çıkabilmek).”
“Dünya, o kadim ve sağır uykusundan uyanmamıştı. Ahlat aynı Ahlat, devran aynı devrandı. Taş avlunun ardında, rüzgârın ve toprağın ezberlediği büyük yangın nihayet kül kesilmiş, kara duman bir matem örtüsü gibi toprağın üzerine serilmişti. Genç kadın başını kaldırıp semanın külengi derinliğine baktı. Keskin ayazı ciğerlerine çektiğinde, sinesindeki yıllanmış düğüm o nefesin içinde eriyip dağıldı. Ve o gece Ahlat'a ilk kar düştü. Taş damları, ulu cevizin dalla-rını, mezar taşlarını ve avludaki ayak izlerini şefkatle örttü. Kılıcın şakırtısı, kamyonun isli uğultusu ve asırların bitmek bilmez kanlı telaş... Hepsi toprağa inen beyaz, serin sükünetin sinesinde eriyip yitti. Toprağın yedi kat dibinde çatlamayı bekleyen tohumun da kapıda dikilen yetimin de cevizin dibinde soluklanan ananın da acelesi bitmişti. Kar, bütün kelimelerin ve yolların üstünü örtmüştü. Asırların yangını, toprağın bu beyaz uykusunda nihayet dinmişti.”
“Yanıyor uyanıyor, uyanıyor yanıyordu. Her yanını soğuk terler basmış; gövdesi sırılsıklam kesilmiş, hayalle hakikat birbirine ka-rışmıştı. Kalbi göğsüne sığmıyor, yerinden çıkacakmış gibi küt küt vuruyordu. Gözlerini aralamaya çabaladı; ancak gözkapaklarına çöken karanlık, iradesini bütünüyle esir aldı. Zihni hâlâ uçurumun kıyısında, düşle gerçeği ayıran eşikteydi. Arzla arasındaki kadim bağ kopuyor, o kahredici boşluğa doğru içi çekilerek savruluyordu. Rüzgâr unutulmuş asırların uğultusuyla kulaklarında çınlıyordu. Ve gölgesi... Gölgesi sahibinden daha aceleciydi, ondan evvel koyu bir zulmete karışıyordu.”
“Kitap, temelde insanın hayat karşısındaki kararsızlığını, aidiyetsizliğini ve ruhsal bir "arafta kalma" durumunu işler. Bahsettiğiniz bu meşhur alıntı da tam olarak bu ruh halini özetler: Ne bir adım ileriye gidip yeni bir başlangıç yapabilmek (yola çıkabilmek) ne de mevcut durumdan, o yükten tamamen sıyrılabilmek (yoldan çıkabilmek).”
“Kitap, temelde insanın hayat karşısındaki kararsızlığını, aidiyetsizliğini ve ruhsal bir "arafta kalma" durumunu işler. Bahsettiğiniz bu meşhur alıntı da tam olarak bu ruh halini özetler: Ne bir adım ileriye gidip yeni bir başlangıç yapabilmek (yola çıkabilmek) ne de mevcut durumdan, o yükten tamamen sıyrılabilmek (yoldan çıkabilmek).”