Şöhret Doğruyol Sağbaş

“Yazar, sosyal medyada yaptığı paylaşımlarda kendisinden son derece emin olduğunu fazlasıyla gösteriyordu. Bazı yazarların yaptığı tevazudan bu yazarda zerre kadar yoktu. Kaya, bu açıdan da kendine yakın buldu yazarı. "Benim yazdıklarım hariç, evinizdeki tüm kitapları çöpe atın," diyebilecek kadar özgüvenliydi! Zaten legoları için raflarında kitaplardan yer kalmamıştı. Hem çoğu kitabın yazarını boykot ederken ne diye kitapları raflarımda yer işgal etsin ki, diye düşündü. Birkaç dakika önce hayran olmaya karar verdığı yazarın dediğini yaptı ve diğer kitapların hepsini gözünü bile kırpmadan çöpe attı. Kitaplık rafı, legoları için bomboş kalırken omuzlarındaki yük de azalmış oldu.”

“Ne zaman telefonu eline alsa "birazdan bırakacağım "diyordu annesine. Fakat o birazdanlar saatler sonra bile gelmiyordu. Kaya telefona bakarken geçirdiği sürenin farkına bir türlü varamıyordu. Salyangozların hayatta kalma taktiklerinden ,bozuk fırını nasıl tamir edilir ya da ebabil kuşlarının eş seçme kriterlerinden ,evrende yalnız mıyız içeriklerine kadar her türlü bilgiye saniyeler içinde erişirken, saatin yelkovanınin ilerlediği aklından çıkıyordu işte.”

“Pırıl'ın gerçekten de kitaplarla işi olmazdı. Kitap okumaya vakit ayırmak istemiyordu. İşin tuhafı annesi de bu düşüncesinin arkasında büyük bir kararılıkla duruyordu. Şimdi peki ya öğretmeni, diye sorduğunuzu duyar gibiyim. O İşi de çözmüşlerdi. Sene başında Meral Öğretmen Pırıl'ın annesini bu durumdan dolayı okula davet etmişti. Fakat annesi çok meşgul olduğu için gelemeyeceğini, ne söyleyecekse mesajla anlatmasını istemişti. Öğretmen de Pırıl'ın hiç kitap okumadığını güzel bir dille anlatan bir mesaj yazmıştı. Pırıl'ın annesiyle cevap dahi yazmadan dilekçeyle öğretmenden şikâyetçi olmuştu. Kızının kitap okumaktan hoşlanmadığını, kimsenin hoşlanmadığı bir şeyi kızına dayatamayacağını dile getiren iki sayfalık şikâyet mektubu gibi bir dilekçe...”