Stanislaw Lem

““Dönüşü olmayan bir noktayı geride bırakmış olmanın acımasız, korkunç kesinliği vardı yalnız içimde.””

““İnsanoğlu başka dünyalar, başka uygarlıklar bulmak için yola düşmüştü ama, karanlık geçitlerde gizli bölmelerden oluşan kendi öz labirentini tanımamış, kendi mühürlediği kapıların ardında neler yattığını bulup çıkaramamıştı.””

“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”

“Geometrik bir senfoni gibi tasarlanmıştı her şey,ama onu işitecek kulak yoktu bizde.”

“Birbirimizi gözledik, kendim ve ben. Herhalde bir hain tam böyle görünürdü! Şu tere bulanmış, korkudan çarpılmış, çirkin surat; çok yakında yok olacaktı. Düşüncesi bile neredeyse hoştu. Ah, dönüp dolaşıp buraya varacağımı biliyordum.”

“Her kelime, her baş hareketi, en ufak bir ifade, en aklını yitirmiş jest; her şey bir tasarım sonucuydu, benim yıkımıma karar vermiş devasa bir makinenin bir parçası. Kendimi ışıl ışıl parlayan milyonlarca gözle sarılmışım gibi hissettim. Ah, saklanacak bir yer olsaydı; bir çatlak, bir çıkıntı; havaya karışıp yok olsaydım...”