Kitaplar
Öne Çıkan Alıntılar
“"- Küçükken, büyüyünce ne olmak isterdin? (...) - Gülmek yok ama. - Asla. - Tanrı olmak istedim hep. İnsanların kalplerine daha fazla merhamet vermeyi düşündüm. Daha fazla gülümsemeleri için. - Tanrı mı? Dedi gülmeye başlayarak. Gülmesinin bitmesini bekledi Zengüf ve devam etti; - İnsanların gülümsemesi seni neden ilgilendirsin ki? - Öyle deme. Dünyada paranın hakimiyet kurduğunu bilmezdim. Mesela paranın insanları satın aldığını sonradan öğrendim. Ya da paranın yeni bir ahlak inşa ettiğini. Benim için para sadece kolye ve şekerlerle biraz abur cubur almak için bir araçtı. Yaz gelince de dondurmaya bırakıyordu şekerler yerini. Çok sonradan öğrendim paranın araç değil de amaç olduğunu. Para için insanların neler feda edebileceğini. O zamanlar para insanları mutlu etmezdi. Ya da ben öyle zannederdim bilmem. Bu yüzden büyüyünce Allah olucam derdim hep. - İlginçmiş. Ben de bilim insanı olup bütün dünyayı değiştirmek istiyordum. Sonra dünya beni değiştirdi."”
“" - Peki hiç arkadaşınız... (...) - Pek sosyal olduğum söylenemez. - Peki, sosyal bir insan olmamak, şarkılar haricinde pek bir uğraşınız yani zevkle yaptığınız bir işin olmamasının sizi depresyona sürükleyebileceğini düşündünüz mü? - Bilmiyorum, yani depresyonda gibi değilim. Sadece kimi zaman kendimi çok yalnız hisse... Hayır, bu benim tercih... Tamam, yalnız kalmak pek hoşuma gitmese de arkadaş edinme konusunda sizin kadar şanslı değilim. Sonuçta oturup sohbet etmek üzerine olan bir işiniz var. Üstelik soru sorduğunuzda cevap alabiliyorsunuz. - Belki de bu yüzden daha fazla sosyal olmalısınız. Sorularınıza cevap bulmak için. Hiç yorulmadınız mı sorularınızı cevaplamaktan? - Belki, bazen."”
“Acı, benim kaderim değildi ama yaşayanlar benim ortağımdı.”
“Acı, benim kaderim değildi ama yaşayanlar benim ortağımdı.”
“Acı, benim kaderim değildi ama yaşayanlar benim ortağımdı.”