Thomas Paine

“Kitapta Musa, Yeşu ve benzerlerine (İsrailoğulları'na) atfedilen hikâyeleri okuduğumuzda, büyük bir gizlilik içinde, tarihin gösterdiği gibi onlara hiçbir zararı dokunmamış insanların üstüne gittikleri görülür; onlar tüm ulusları kılıçtan geçirdi; yaşlı genç ayırt etmediler; erkek, kadın çocuk demeden hepsini yok ettiler; soluk alacak hiçbir yaratık bırakmadılar; bu kitaplarda vahşi zafer çığlıklarıyla sürekli tekrar edilen ifadelerdir bunlar, peki gerçekliklerine inanacak mıyız? Yaratıcının insanı bunları yapmakla görevlendirdiğinden emin miyiz? Söz konusu kitapların onun otoritesiyle yazıldığından emin miyiz?”

“Kitapta Musa, Yeşu ve benzerlerine (İsrailoğulları'na) atfedilen hikâyeleri okuduğumuzda, büyük bir gizlilik içinde, tarihin gösterdiği gibi onlara hiçbir zararı dokunmamış insanların üstüne gittikleri görülür; onlar tüm ulusları kılıçtan geçirdi; yaşlı genç ayırt etmediler; erkek, kadın çocuk demeden hepsini yok ettiler; soluk alacak hiçbir yaratık bırakmadılar; bu kitaplarda vahşi zafer çığlıklarıyla sürekli tekrar edilen ifadelerdir bunlar, peki gerçekliklerine inanacak mıyız? Yaratıcının insanı bunları yapmakla görevlendirdiğinden emin miyiz? Söz konusu kitapların onun otoritesiyle yazıldığından emin miyiz?”

“* Ey akılsız! Ektiğin tohum ölmedikçe yaşama kavuşmaz ki *”

““Hiçbir zaman amaçsız kalmamıştır; amaçsız kalırsak, hastanede ölümü bekleyen bir sakattan farkımız kalmaz.””

““Hiçbir zaman amaçsız kalmamıştır; amaçsız kalırsak, hastanede ölümü bekleyen bir sakattan farkımız kalmaz.””

“* Ey akılsız! Ektiğin tohum ölmedikçe yaşama kavuşmaz ki *”