Yakup Kadri Karaosmanoğlu

“Odamı dolduran bütün bu kitapları yakmak..... Neye yarar? Hepsi benim içime girdiler.”

“"Kalbimi kırdı; kalbimi fena kırdı. Hiç ummazdım. Bu kadarına hiç ihtimal vermezdim."”

“Adeta kendi ölümüne ağlayan, kendi yasını tutan bir adam gibiydi.”

“Çalışmak, çalışmak. Bir şeye yaramak, bir şeye yaradığını hissetmek, işte yaşamanın yegane manası...”

“Eğlenmenin tanımı yaşa göre değişir.”

“Sanat kadar sanatkâr da tam bir hürriyete muhtaçtır. Bir şaire ‘Sen şunu terennüm edeceksin’ veya bir romancıya ‘Sen filan ve falan çevreleri, filan ve falan insanları anlatacaksın! emrini vermek mavi gözlü bir kimseye ‘Senin gözlerin kara olacak’ demek kadar gülünç, abes ve tabiata aykırı bir fikir istibdadıdır. Sanat şahsi ve muhteremdir. Ben aşk şiirleri yazarım, siz vatan şiirleri… Fakat, hiçbir vakit sizin bana, kendi yaptığınızı yapmağa zorlamak hakkınız yoktur.”