Kitaplar
Öne Çıkan Alıntılar
“GECEYE YAZDIM Ne geceye yazdım ne gündüze hayallerimi Şehrin en karanlık yerinde duruyorum Yıllar alıp gitmişti kaybolan gençliğimi Zamansız giden ay tutulur hüzünleniyorum Gözlerden süzülen damlalar düşerken yere Toprağı ıslatan yağmur gibi hayallerim Gökyüzünde dolaşıyor ruhum sessizlik içinde Yıldızlar bile suskun konuşmaz benimle YUNUS ÖZSAN”
“AY UTANMIŞ Hangi kalem yazabilir hâlimizi? Ay utanmış, güneş susmuş. Ateş miydi, yoksa zaman mı yakan içimizi? Kül utanmış, duman susmuş. İnsan mıydı insana yük olan, Acılar mı yoksa geriye kalan? Gök duydu da insan duymadı; Anılardı bir bir içimizde kaybolan. Yunus Özsan”
“AY UTANMIŞ Hangi kalem yazabilir hâlimizi? Ay utanmış, güneş susmuş. Ateş miydi, yoksa zaman mı yakan içimizi? Kül utanmış, duman susmuş. İnsan mıydı insana yük olan, Acılar mı yoksa geriye kalan? Gök duydu da insan duymadı; Anılardı bir bir içimizde kaybolan. Yunus Özsan”
“Mummuydu ateşi bağrına basan İpmiydi yoksa mumu Ateşte eriten Karmıydı insanın kalbini üşüten Yıldızlarmı geceyi hüzünlendiren Yoksa aymı geceyi insanla birleştiren Yağmurmuydu doğaya hayat veren Güneşin kızgınlığımı yakıp kül eden Zamanmıydı ömrü elimizden alıp giden”
“GECEYE YAZDIM Ne geceye yazdım ne gündüze hayallerimi Şehrin en karanlık yerinde duruyorum Yıllar alıp gitmişti kaybolan gençliğimi Zamansız giden ay tutulur hüzünleniyorum Gözlerden süzülen damlalar düşerken yere Toprağı ıslatan yağmur gibi hayallerim Gökyüzünde dolaşıyor ruhum sessizlik içinde Yıldızlar bile suskun konuşmaz benimle YUNUS ÖZSAN”
“Mummuydu ateşi bağrına basan İpmiydi yoksa mumu Ateşte eriten Karmıydı insanın kalbini üşüten Yıldızlarmı geceyi hüzünlendiren Yoksa aymı geceyi insanla birleştiren Yağmurmuydu doğaya hayat veren Güneşin kızgınlığımı yakıp kül eden Zamanmıydı ömrü elimizden alıp giden”