Selim, defteri açar açmaz yazarın başka bir anısıyla karşılaştı. Sayfanın köşesinde, ince bir kalemle yazılmış bir cümle dikkatini çekti: "Bir şehir, kaybolmuş seslerin yankısıdır, ve ben bu yankının içindeydim." Bu söz, Selim'in ruhuna bir ok gibi saplandı. Yazarın içsel çatışmalarını anladıkça, kendi yaşamındaki kaybolmuş seslerin peşine düşmesi gerektiğini hissediyordu.
Hızla sayfayı çevirdi. Bir başka gece, başka bir sokak. Yazarın kalemi, karanlık İstanbul'un ruhunu yansıtıyordu: "Karaköy'ün dar sokaklarında kaybolmuş bir ses arıyordum. Kendi sesim bile bana yabancı geliyordu. Ahşap kapıların ardında, geçmişin yankıları arasında kaybolmuş hayatlar vardı. İnsanlar, geçmişin ağırlığı altında eziliyordu."
Selim, bu sözlerin içinde kaybolmuştu. Yazarın ruh hali, kendi içindeki karmaşayı yansıtıyordu. Karaköy'ün caddelerinde yürürken, yazarın hissettiklerini hissetmeye başladı. O an, kendisini yalnız hissetse de, yaşadığı duyguların evrenselliği ona bir tür teselli sundu. Hemen yanındaki sokakta beliren yaşlı bir adam, Selim'in zihninde yazarın o gecedeki yalnızlığını somutlaştırdı. O an, geçmişin yüküyle baş etmeye çalışan birinin sesi gibi geliyordu.
Defterdeki kelimeler, Selim'in kafasında yankılanıyordu. "İstanbul, kaybolmuş hayatların sessiz tanığıydı. Her sokak, bir hikaye saklıyordu. Ama ben o hikayeleri bulmak için ne kadar uzağa gidebilirdim?" Selim, derin bir nefes aldı ve o an, yazarın sözlerinin kendisi için de bir yansıma olduğunu fark etti. Kaybolmuş hayatların izini sürmek, sadece geçmişi değil, aynı zamanda kendi geleceğini de keşfetmek demekti.
Sayfayı çevirirken, Selim, yazarın bir başka çaresizliğini daha okudu: "Gözlerimdeki yaşlar, yalnızlığımın göstergesi oldu. Elimde tuttuğum defter, sadece kelimelerden ibaret değildi; benim için bir bağış, bir itiraf, bir kurtuluş yoluydu." Bu sözlerle birlikte, Selim'in içinde bir şeylerin değiştiğini hissetti. Belki de yazarın çaresizliği, kendi çaresizliğiydi; belki de ikisi, İstanbul'un kalabalık sokaklarında kaybolmuş iki ruhun hikayesiydi.
Defterin sayfaları arasında daha fazla hayatın izini sürmek için cesaretini topladı. Artık sadece bir arşiv uzmanı değildi; geçmişin kayıp seslerini bulmaya çalışan bir yolcuydu. İstanbul'un karanlıklarına doğru bir adım daha atarken, yazarın hayatından aldığı derslerle dolup taşıyordu. Şimdi, kaybolmuş olmak, yeni bir keşfin başlangıcıydı.
