Nietzsche'nin Çelişkili Ritmi
Nietzsche bu kitapta seni bir anda çok hızlı düşünceye sürüklüyor, sonra birdenbire yavaşlatıp aynı noktada çeviri çevirip duruyor — bu gidip gelişler bazen çok verimli, bazen de yorucu. İlk bölümlerde argümanlar art arda yağmur gibi yağıyor ve takip etmek zor, ama ortasında bazı yerlerde tekrarlar başlıyor ve hızını kaybediyor. Aslında bu düzensiz tempo, belki de kasıtlı — seni rahat bırakmamak, kendi değer sistemini sorgulatmak için. Ama dürüst olmak gerekirse, bir okur olarak bazen "ne zaman bu düşünceyi bitireceğiz" diye düşündüğüm anlar oldu.




















