Nietzsche'nin Aforizmik Dansı
Gezgin'in gölgesiyle konuşması okurken bazen kendimi labirent içinde hissettim—Nietzsche sanki kendi düşüncelerinin peşinde koşuyor, yakalayana kadar da durmıyor; bu hızlı, sıçrayan anlatım derinliği taşıyor ama bazen de nefes aldırmıyor, daha yavaş açılmış bir argüman beklediğim yerler oldu. Yine de bu kısa aforizmik vuruşlar, tıpkı gezgin gibi beni de harekete geçirdi, durdurmadı.


















