Dostluğun Sessiz Ağırlığı
Livaneli, bir arkadaşın kaybını sadece duygusal bir olay olarak değil, insanın kendisiyle yüzleşmesinin bir aynası olarak sunuyor—hatıralar aracılığıyla kendi eksikliklerimizi görmek zorunda kalıyoruz. Yazı güzel ve dokunaklı, ama bazen melankolinin ağırlığı o kadar yoğun ki, karakterin iç dünyasından çıkıp nefes almak istiyorsun; sanki dostluğun sadece kaybının acısını işlemek için yazılmış gibi geliyor, birlikte yaşanan mutluluğun canlılığı biraz gölgede kalıyor.













