Vaatler Tutulmayan Bir Labirent
Livaneli'nin kendisinin 'istediğini yapmaya en çok yaklaştığı' dediği roman benim için tam tersi oldu: olay örgüsü çok dağınık, taht oyunları ve efendi-köle ilişkisi gibi büyük temalar ancak yüzeysel kalıyor, beklenmeyen sürprizler diye tanıtılan kısımlar aslında öngörülebilir geldi ve kurgu bir bütün oluşturmak yerine parça parça hissettirdi bana. Umut ışığı vaadi vardı ama o ışık kitabın sonlarına doğru çok soluk kaldı.





















