Hikaye değil, dersi anlatmak istedi
Botton'un Rabih ve Kirsten'in ilişkisini anlatma şekli beni hayal kırıklığına uğrattı — olaylar ilerlemek yerine duraksamış gibi hissettim, sanki yazar çiftlerin yaşadığı her küçük sorunu bir dersin başlığı altında dondurmak için hikayeyi kendi isteğine göre eğiştirmiş. Romanın akışı kesintili ve yapay geldi, karakterlerin gelişimi çoğu zaman sadece yazarın felsefik noktalarını öne sürmek için araç gibi kullanılıyor.













