Fikirler İyi, İnsan Yok
De Botton'un cinsellik üzerine kurduğu mantıksal iskelet gerçekten sağlam, ama kitap okurken fark ettim ki o hiç kimseyle konuşmuyor —sadece fikirlerle. Karakterler yok, deneyimler yok, sadece 'insan' adı altında soyut durumlar var; sevgi-arzu gerilimi, bağlılık-macera çatışması hep teorik düzlemde kalıyor. İnsan olarak hiç biri gelişmiyor, çünkü insan olarak hiç biri yok zaten. Yazarın çözümleri çok zekice ama çok da soğuk; sanki cinselliği bir matematik problemi gibi çözmek istemiş, oysa sorun tam da burada yatıyor —cinsellik hiçbir zaman sadece akıl meselesi değil. Başında ve ortasında haklı noktalar vardı, ama sonunda hissettim ki bu kitap bana daha çok sorular bıraktı, cevaplardan ziyade.












