Bir kedinin sessiz hikayesi
Durmaz'ın bu kitabı okurken fark ettim ki, her sayfada nefes almayı unuttum — çünkü tempo öyle akıcı ki, kedi gözlerinden bakılan dünyaya adım adım giriyorsun. Yazarın dili basit görünse de, her satırda bir duygu dalması var; kitap hızlı ilerliyor ama hiç acele etmiyor, sanki bir kedinin hafif adımlarıyla yürüyorsün. En güzel tarafı, okurken içinde bir sıcaklık oluşuyor — kuru bir hayvan hikayesi değil, insanlığımızın aynasını tutmuş bir yapıt. Sonunda anladım ki bu kitap, bana sadece bir kedi hakkında değil, sevginin en basit halini nasıl yaşayabileceğimiz hakkında bir ders vermiş.















