Dil kadar boş kalan hikaye
Bıçakçı'nın cümleleri gerçekten temiz ve özenli, ama ben okurken o güzel dilin altında hiçbir şey olmadığını hissettim—sanki çok işlenmiş, cilalı bir taş, ama içi boş. Ender ve Çetin'in düşünce dünyalarına girmeyi bekliyordum, onların çaresizliğini hissetmeyi umdum, ama sadece birbirini tekrarlayan, kendine dönük monologlarla karşılaştım; yazarın dili o kadar parlak ki, anlatmak istediği şeyin aslında ne olduğunu kaybettim.


















