Kontrol mesajı çok ağır kaçtı
Huxley'nin bize söylemek istediği şey —insanların mutluluk adına özgürlüğünü satacağı— belki doğru ama kitap bunu o kadar didaktik, o kadar 'dinle beni, bu kötü' tarzında anlatıyor ki, karakterler gerçek insandan çok fikirler için yaşayan boneka oluyor. İnsan hikayesine değil, yazarın vaazına maruz kalıyorsun; bu da kitabı bana sıkıcı ve mesajının gücünü zayıflatan bir deneyim yaptı.



















