Beklenmedik mi, Yoksa Çok Öngörülebilir mi?
Kitabın ilk yarısında ana karakterin içinde bulunduğu çatışmayı hissetmek beni gerçekten sarıp sarmaladı — geçmişle şimdiki arasındaki o boşluk, ihanetlerin ağırlığı insanı ezmiş gibi hissettiriyordu. Ama ortalardan sonra, sürprizlerin aslında o kadar sürpriz olmadığını fark ettim; karakterin kararları bana biraz tahmin edilebilir gelmeye başladı. Yine de Hamel'in duygusal sahnelerde yazı stili güzeldi — iç monologlar samimiydi, ama bazı dönüm noktalarında hikaye biraz sığ kalmış gibi hissettim, derinliğe ulaşamadı diyebilirim.












