Dostoyevski'nin Kendi Kendine Konuşması
Gençlik'te beklediğim dramatik çatışmalar yok, bunun yerine Arkady'nin iç dünyasında dönen felsefî çerçevelenmeleri okuyorum — ve bu sırada dış dünyada hiçbir şey olmuyormuş gibi hissediyorum. Dostoyevski sanki bir genç adamın zihnindeki ideoloji değişimini anlatmaktan başka bir şey yapmak istemiyor, ama bu yolculuk bu kadar durağan, bu kadar az ilişkisel çatışma içinde sunulunca, kitap bana kendi kendine mırıldanan bir monolog gibi geliyor.












