Buket Uzuner'in kitaplarını seviyorum :) Çok fazla eleştrilse de; kitaplarının akıcılığı, tadında derinliği, her ne kadar bizi tatmin etmeyen sonlar olsa da çarpıcı bağlayışlarıyla favori yazarlarımdan❤️ Bu kitabının ana karakteri olan Şebnem, 30’lu yaşlarında, üniversitede çevre mühendisi, şehirli, kültürlü ve güçlü bir kadın gibi görünse de iç dünyasında derin boşluklar, kırıklar ve yalnızlıklar taşıyor. Ailesinden başlayarak, tüm hayatı boyunca sevgiyle ve bağ kurmakla sınanıyor. Kitap boyunca onun kendi yazdığı günlüğünü okuyoruz. Aşklar, arkadaşlıklar, özgürlük, intihar düşünceleri, beden politikaları, kadın olmak ve kendini bulmak… 💚🦦 İki yeşil su samuru metaforu, bir çiftin ilişkisini değil, insanın kendi içindeki iki yarısını simgeliyor: sevmek isteyen ve kaçmak isteyen; bağ kuran ve özgür kalmak isteyen taraflarımızı... Kitapta sevdiğim cümleler; ✨️Bir kadınla erkek arasında kimyasal bir ilişki varsa-ki, bu pek de zor değil-ilişkinin düşünsel yanını tamamlayan tek şey anlaşabilmektir. Bir ilişkiyi sürekli ve uyumlu kılabilecek tek tılsım budur! ✨️Ütopya ve ret öldürücü bir hastalık değildir. Sanatçı, yaratıcı insanda, lider ve ihtilalci ruhta mutlaka ütopyacılık mevcuttur. ✨️Ben bağımsızlığına düşkün, fevkalade ferdi, çoğu defa egoist bir kızım. ✨️Fiziksel hastalığı olan aspirin ya da tylenol alır, ruhu ağrıyansa karar alır, öyle yaptım! ✨️Alıntılarla değil- gerçekten yetişkin insanlar gibi konuşabileceğimizi düşündüm. ✨️İnsanların yaşamlarını değerli kılın ve bunu onlara hissettirin böylece uzaga göçmek istemeyeceklerdir. ✨️Kıskançlıkla nazar arasında benzer bir kimya olduğunu anlatmıştı birisi. İkisi de negatif elektronlar saçar çevreye. Tek farkı, birincisi sahibine, ikincisi yöneldiği kişiye zarar verir, demişti. ✨️Küçük çocuklar, annelerinin öptüğü yaraların iyileşeceğine nasıl inanırlarsa, birbirine aşık insanlar da, küçük bir öpücüğün bulutları yok etme gücüne inanırlar. Ve her şey, inanmakla başlar. İyi okumalar🙋🏼♀️✨️❤️
