Woolf'un Soyut Dili Beni Kaybetti
Woolf'un fikirlerinin özünde haklı olabileceğini anlıyorum ama kitabı okurken kendimi bir sis içinde hissettim — o muğlak, çoğu zaman ne demek istediğini tam çıkaramadığım cümleleri, sanki kendi düşüncelerine kendisi de tam güvenmiyormuş gibi hissettim. Tarih örnekleri ve somut argümanlar yerine çoğu zaman duygusal, imgesel anlatımla dolu bir metin var; bu da beni çoğu yerde hayal kırıklığına uğrattı çünkü bu kadar önemli bir konuda daha net, daha güçlü bir ses bekliyordum.






































