Virginia Woolf

“Nasıl da yok olduk hepimiz, yapayalnız.”

“Yine de bitmemişti kış ve henüz uzaklardaydın sen, Gölgenle oynar gibi oynardım bunlarla.”

“Dünya bir bütün, bense dışındayım.”

“Sahici olanlar, tam olarak yalnızlıkta var olurlar.”

“"İçimde hep bir sessizlik vardı. Ne kadar konuşursam konuşayım, geçmedi."”

“Kendisinin değer verdiği bir şeye başkalarının hiç değer vermemesi kadar mutluluğunu kökünden sarsan, içini öfkeyle dolduran bir şey olamaz.”