Sonu belli bir hikaye
Márquez'in bu kitabında beni en çok rahatsız eden şey, cinayetin kaçınılmazlığı adı altında aslında hiçbir karakterin gerçek bir seçeneği olmadığını hissetmem. Toplum, onur, kader diye söyleşeler, ama sonunda herkes pasif kalıyor ve ben de okur olarak pasif kalıyorum—hiç kimse beni şaşırtmıyor, hiç kimse gerçekten bir karar almıyor. Tema güzel ama yürütülüşü beni sıkıyor; Santiago'nun ölümü zaten bildiğim bir şey olarak sunuluyor, bu da gerçek bir dramatik gerilim yaratmıyor.



















