Hızlı ama Kırıntılar Bırakıyor
Grangé'nin kurgusu çok zekice—iki karakter arasındaki dinamik ve aralarındaki gizli bağlantılar seni ileriye çekiyor, ama sonlara doğru bu ince iplikler biraz aceleye geliyor, sanki yazarın kendisi tempoyu kontrol edememiş gibi hissettim. Şiddet sahneleri gerçekten rahatsız edici (bu iyi bir şey), fakat olay örgüsünün bazı dönüş noktaları çok hızlı gelip geçiyor—daha derinlemesine işlenebilirdi diye düşündüm.


















