Ritim ve Ruh Çarpıntısı
Grange bu kitapta tempo oyununu çok iyi oynamış — ilk sayfalarda seni bir leylekle başlayan sakin bir hikayeye çekiyor, sonra birden senin ayaklarının yere değmediğini fark ediyorsun. Sayfalar arasında nefes almaya hiç fırsat vermiyor, her bölüm seni bir başka coğrafyaya, bir başka dehşete fırlatıyor ama hikaye hiç dağılmıyor, aksine daha da sıkılaşıyor. En etkileyici tarafı bu hızlı akışın içinde Louis'nin arayışının insani boyutunu kaybetmemesi — korkunç olaylar arasında karakterin ruhu ve merakı hep canlı kalıyor. Bir kez başladıktan sonra, kitabı bırakmak neredeyse imkânsız.


















