Sisler İçinde Yüzmek
Cibran'ın bu kitabı okurken fark ettim ki, her sayfa bir nefes gibi akıyor — hızlı değil, ama hiç durmayan, hipnotize eden bir ritim var. Kısa şiirlerden uzun düşüncelere geçiş o kadar doğal ki, sanki kendi içsel sesimle konuşuyorum; tempo asla sizi kaybettirmiyor, aksine daha derine çekiyor. Kitabın akışkanlığı tam da Cibran'ın kendini tanımladığı gibi: her şeyi örten sis gibi, seni sarıp sarmalıyor ama hiçbir zaman tutsak etmiyor. Başladığım yerden çok farklı bir yere ulaştığımı fark ettim, ama yolculuk öylesine ince ve doğal ki, ne zaman değiştiğimi bile bilemedim.




























