Korkunun İçinde İnsan Olmak
Anlatıcının çöküşünü izlemek inanılmaz çünkü Poe onu pasif bir kurban olarak değil, kendi akıl sağlığının düşmanı olarak gösteriyor — her sahne onu biraz daha kendi içine çekerek, okur olarak ben de onun paranoyasının içine düşüyorum. Sarkaç sahnesi sırasında karakterin fiziksel acısından çok zihinsel direnci, umudu ve ölüm karşısındaki inatçı yaşam arzusu beni etkiliyor; bu çaresizlik ve yine de vazgeçmeme karışımı çok nadir buluyorum edebiyatta. Poe'nun karakterini sadece yaşanan olaylarla değil, onun o olaylar karşısındaki içsel dönüşümüyle inşa etmesi, onu sırf bir korku hikayesinden çok daha derine taşıyor.




















