Edgar Allan Poe

“"Bir sabah, soğukkanlılıkla, kedinin boynuna bir ip geçirip onu bir ağacın dalına astım; yüreğimde derin bir vicdan azabıyla, gözyaşları içinde astım onu; astım çünkü beni sevmiş olduğunu biliyordum."”

“İnsanlığı en çok hüzne bo­ğan evrensel acı ne olabilir diye sordum kendime. Ceva­bım “ölüm” oldu.”

“Yalnızlık, ilk defa omuzlarında güvenli bir zırh gibi değil, boğucu bir kefen gibi hissettirmişti.”

“••• Delilik mi? Deli mi sanıyorsunuz beni? Hayır, hayır efendim. Yalnızca sinirliyim; ama ne kadar korkunç bir şekilde, ne kadar harikulade bir şekilde sinirli olduğumu bilin!!! •••”

“nasıl böyle ruhumun derinliklerine giriyorsun, anlat bana.”

“Aslında gerçek sefalet, asıl keder, genel değil, özeldir. Acının en korkunç uçlarına yığınlar içindeki insan değil, tek tek bireyler katlanır.”