Hiçbir Yere Varmayan Bir Spiral
Emma'nın hayatını izlemek, aslında hiçbir gelişme olmayan bir döngüyü tekrar tekrar okumak gibi hissettirdi bana—hata yapıyor, pişmanlık duyuyor, yine aynı hataları yapıyor, ve bu döngü kitabın sonuna kadar böyle devam ediyor. Flaubert'in mükemmel diliyle anlatılan bu monotonluk, karakterin çaresizliğini göstermek için belki de amaçlıydı, ama ben sadece sıkılmış hissettim; kurgunun hiçbir gerçek kırılma noktası, hiçbir beklenmedik dönüş olmadan ilerlemesi beni okuma sırasında koptu.























